Bungy jumpen!!

Vandaag nog eens (voor de laatste keer) onze favoriete streek bezocht op de motorbike: de Mae Sa vallei. We wilden nog eens terug naar de Queen Sirikit Bothanic gardens, vorige keer waren we daar te laat om nog veel te kunnen doen.
Op weg naar boven (de berg dus weer op) hielden we een stop voor koffie en thee, en daar werden we op een geweldig idee gebracht: Bungy Jumpen, jaaaaa, laten we dat eens gaan doen! Maar.... toen ik naar het toilet ging, kwam ik daar een veelzeggend stripverhaaltje op de muur tegen (vooral de foto even uitvergroten!!), waardoor ik toch op andere gedachten werd gebracht, haha.
In het prachtige arboretum hebben we weer net zo genoten als de vorige keer, we hebben nu de andere helft doorgewandeld. Het hele park is steil tegen een bergwand aangelegd, maar dit keer hebben we ons met een soort toeristenbusje naar de top laten brengen en zijn te voet weer afgedaald, zodat we adem overhielden om nog wat leuke zijpaden te nemen.
We ontdekten verrassend veel planten die bij ons als kamerplantjes worden aangeboden, maar dan hier meer dan levensgroot!
Nu zijn we in afwachting van de dingen die komen gaan: oudejaarsavond wordt hier blijkbaar op ongeveer dezelfde manier gevierd als in Europa. Veel mensen (en ook de scholen) hebben vakantie van 28 december tot 3 januari, wat ook goed te merken was bij de toeristische trekpleisters van deze streek. Vanavond zijn er opvallend veel families aan het eten en hier en daar klinkt al wat vuurwerk. Als we hier zo meteen onze internet-verplichtingen hebben afgewerkt, wandelen we richting rivier, waar het grote vuurwerk gaat plaatsvinden. Joris, ook al zijn we niet in Antwerpen, vuurwerk bij de rivier doet het overal goed he! Ook hebben we vanmiddag het Thaise woord voor gelukkig nieuwjaar geleerd: 'Sawadipimai', dus daar kunnen we straks mee aan de slag.
WE hopen dat jullie allemaal een gezellige oudejaarsavond hebben en het nieuwe jaar spetterend zullen beginnen!

Zondag, rustdag.

Vandaag geen massages, trekkings of prive-taxis, nee een daqgje om ditjes en datjes te doen. Zoals b.v. naar het postkantoor om een pakket te laten maken van onze 'souvenirs' En dus moest er bijna 10 kilogrammen spullen opgestuurd worden, want die passen niet in de koffers. M'n 'geestenhuisje', m'n costuum en talloze andere dingetjes. Vanmiddag een beetje gezwommen bij het guesthouse en daarna een wandelingetje gemaakt; gezien dat men bezig was om een spetterend vuurwerk aan te leggen bij de Mae Ping en tenslotte nog naar de sundaynight market. Blijft toch altijd erg leuk, die enorme markt met steeds weer verrassende spullen. En van alles altijd zoveeeel.. Bv. peper- en zoutstelletjes in de vorm van een omhelzend paartje: geen 10 of 15 setjes, nee, minstens 100 van die stelletjes staan in die kraam. En zo is het met alles, onbegrijpelijk en ongelofelijk, maar wel leuk. Een heel kapitalistisch land, als het maar vol is en veel is, dan is het pas goed. Nog een prulletje gekocht en ik begin het afdingen goed te leren: altijd blijven glimlachen.
Vraagprijs 170 Bath, nee te duur, wat biedt je, 100 baht, glimlach, nee, dat kan echt niet, 150 OK? nou - smilend - is toch wat veel. Wat denkt u van 120? Brede smile van de verkoopster, dat is goed. Iedereen gelukkig en wat een leuk spel!
Wat een heerlijk land is Thailand toch.....
PS: Els vindt de foto op het terras van ons stamcafe afschuwelijk, misschien heeft ze gelijk, maar hij blijft staan! De andere foto hier is het uitzicht vanaf het terras op de night-market.

Zzzzoeken naar... zzzzzijde

Onze dagen in Chiang Mai lopen ten einde, woensdag vertrekken we hier. Maar ik liep al zolang rond met de wens om zijde te kopen om een dekbedhoes van te maken (en ook Willem had plannen in die richting gekregen), dat we besloten om vandaag nog een ultieme poging te wagen om iets te vinden. Want we waren al eerder op zoek geweest, zelfs op de brommer naar San Kamphaeng gereden (het zijde-dorp bij uitstek). Maar aangezien alles daar alleen in het Thai schrift op de borden stond, hebben we toen niet meer gevonden dan een kleine erg verouderde zijdeweverij, waar je verder ook niets kon kopen.
Vanmorgen besloten we te voet naar een 'shopping-plaza' te gaan, dat we in een tijdschriftje ontdekt hadden. Haha, we denken steeds dat we Chiang Mai al kennen als onze broekzak, en steeds ontdekken we weer wijkjes waar we nog niet geweest zijn. Nu, het 'plaza' was weer eens niet te vinden ( da's niets nieuws hier, want de kaarten kloppen nooit). We hadden al twee keer een grote straat afgewandeld, waar het in de buurt moest zijn. De eerste keer had een taxichauffeur ons niet naar de juiste plek verwezen, de tweede keer hadden we een boekje bij ons (gevonden bij Starbuck's) waar het plaza in stond. Maar toen vertelde het mannetje ons dat daar geen winkels waren, alleen eet- en drinktentjes. Wij zouden Wij niet zijn, als we dat niet eerst met eigen ogen wilden zien. Hij bleek toch gelijk te hebben, er was niets te beleven. Dus wij weer terug naar 'ons mannetje', we hadden inmiddels bedacht dat het handig zou zijn om voor deze plannen even een gids te hebben. Mannetje viel ons zowat om de hals en bood aan om ons voor een (alweer) zeer zacht prijsje mee op sleeptouw te nemen, dus hebben we de rest van de dag ons luxueus in een taxi laten vervoeren. Het voordeel is dan inderdaad, dat zo iemand de juiste plaatsen weet, als je uitgelegd hebt waar je naar op zoek bent. Hij bracht ons naar drie grote zijde-fabrieken, waar overigens alles nog handmatig gebeurt: we hebben het hele proces nu ook gezien, van wormpjes tot coconnen waar de zijdedraad uit getrokken wordt, het spinnen van de draden en het weven van de lappen. Prachtig om te zien, en prachtige stoffen, maar helaas.... mijn kleurtje/motiefje zat er niet bij. Dus niet geslaagd, ik vrees dat ik die droom maar moet vergeten. Maar... we hebben weer een dag gehad die heel anders verliep dan we gedacht hadden, waarop we weer veel gezien en geleerd hebben en vooral ook veel gelachen hebben. Ons mannetje (Mr.Prem) sprak goed Engels en had veel humor.
Vanavond 'uit' eten geweest, wat in ons geval wil zeggen eens een keertje iets anders dan Thais eten. Griekse meze, met zelfs... een groot glas wijn, dat was genieten!

Trekking in de bergen.

Een al wat langer geplande trip vandaag uitgevoerd. Een trekking in een gebied zo'n 60 Km ten noorden van Chg Mai. Het zou een echte wandeltrip worden, 4 tot 5 uur lopen in het bergachtig gebied. Els bedacht zich (terecht) en bleef thuis voor een bezoekje aan de pedicure, een massage enz.
Dus alleen met een busje naar de bergen. Het busje zat overigens vol met deelnemers aan andere trips zoals mountainbiken. Op de bestemming aangekomen bleek dat ik de enige was voor de 1-daagse trekking. Er zijn ook trips voor 2 of 3 dagen met overnachtingen in het woud. Maar ik had het getroffen: een aardige en deskundige Thai was mijn gids voor die dag en hij liep de hele dag in engels met een zwaar accent te vertellen over van alles en nog wat. De planten die we zagen, de paddestoelen, de bomen, de groentes en specerijen voor de thai maaltijden. Deed erg zijn best. Vertelde me z'n levensverhaal over zijn jeugd in Birma en ging later over tot het zingen van o.a. kerstliedjes, want hij was catholiek en geen boeddhist.
De route was wel redelijk zwaar, smalle paden, stijgen en dalen, dwars door het woud en 2 keer een bergdorpje tegengekomen waar ze nu eens geen souvenirs verkopen: puur natuur. En rond het dorpje (10-15 huisjes) de velden om o.a. bloemkool en chinese kool te verbouwen. Geen electriciteit, wel (berg)water, huizen met daken van biezen en wanden van gevlochten bamboe.
Onderweg konden we nog zwemmen bij, jawel, een waterval waar ook nog een grote groep van de meerdaagse trekking was. Ik ben echt bekaf thuisgekomen, maar na een goeie Singha gaat het weer wat beter, maar blij dat ik een keer een inspannende tocht gemaakt heb. Overigens niet veel foto's: in het bos heb je nu eenmaal weinig overviews.
PS: de wolkjes van gisteren zijn weer helemaal ver weg!

Groooooot nieuws!!

Let op: vandaag hebben we voor het eerst sinds zes weken een paar wolkjes aan de anders zo strakblauwe lucht gezien!!
Einde van dit nieuwsbulletin.

Haha, meer heb ik op dit moment ook niet te vertellen eigenlijk, behalve dan dat ik vanmorgen weer naar de fotograaf moest met alweer een virus in m'n camera. Gelukkig heeft het tot nu toe nooit effect op de foto's, maar ik ben toch weer blij als dat virus eraf is.
Vanmiddag zijn we gaan zwemmen, morgen gaan we de dag gescheiden doorbrengen: Willem gaat een 1-dags trekking doen, waar hij morgenavond zelf wel over zal vertellen, als hij nog pap kan zeggen dan.

Doi Suthep/Doi Pui

Vandaag hebben we een auto met chauffeur gehuurd voor een zelfbedachte trip naar Doi Suthep. Lijkt een dure aangelegenheid maar dat valt mee; de auto was zo'n klein busje voor max. 10 personen. We hadden de chauffeur de route uitgelegd en hij noemde de prijs voor de gehele dag: 600 Baht = 12 Euros!
We zijn eerst naar de top van de Doi Suthep gereden waar ook zo ongeveer het bergdorpje Ngongh ligt. Een kilometer souvenirshops vluchtig bekeken en toen de bergpaadjes gevolgd, door het tropische bos, via boomgaarden en bloemenvelden met chrysanten en asters en een chinees begraafplaatsje. Zo nu en dan een in het woud verborgen huisje en verder: stil, heel stil. Dat is ook wel eens een weldaad. Jammer was eigenlijk wel dat we dezelfde weg terug moesten om verdwalen te voorkomen. En onze chauffeur maar wachten...
Vervolgens hebben we een schitterende camping bezocht op de top van de Doi. Je kunt er tenten huren in een oase van rust en groen. Meer een park dan een camping en er staan prachtige bomen. Wat denk je bv. van een Mallotus Barbetus?
Tenslotte even bij het Royal Palace gestopt waar de koning 's winters vaak verblijft.
Je kunt het terrein op tussen bepaalde tijd, maar het was intussen te laat. Was niet zo erg: wat we zagen was niet indrukwekkend, mogelijk dienstwoningen, maar alles bij elkaar was het een leuke dag en weer veel gezien en beleefd.

Dus toch een K....diner!

Tot mijn grote vreugde hebben we gisteravond kunnen eten in een restaurantje, met notabene een Engelse eigenaar, waar ... geen Kerstboom stond en geen Kerstliedjes werden gedraaid! Eindelijk een medestander gevonden, hoera! Ik had toch zo gehoopt dat allemaal hier te kunnen ontlopen, maar je ontkomt er toch niet helemaal aan, met al die Westerlingen hier. Maar het dienstertje in het restaurant vertelde dat ze vroeg naar huis moest, omdat ze vandaag examens had. Dus voor niet-Westerlingen gaat het leven hier z'n gewone gangetje.
Vanmorgen zijn we verkast naar een andere kamer, dit keer op de tweede verdieping. Nog grotere kamer, ruimer balkon en een mooier uitzicht!
Zoals Willem gisteren al vertelde, waren we voor vandaag uitgenodigd voor een buffet, aangeboden door de eigenaars van het guesthouse. Er werden gelukkig geen Kerstliedjes gedraaid, het Kerstboompje staat binnen dus dat hoefde ik niet te zien, en al met al werd het toen gewoon een heel gezellig etentje met leuke mensen, buiten in de overdekte tuin. Ik was een beetje bang dat het misschien (zoals ik ooit eens op Malta had meegemaakt) zoiets zou worden met hoedjes en toetertjes, maar nee. Ze hadden er werk van gemaakt, prachtig. Er was een heel kalf-aan-'t-spit, tenminste dat was de bedoeling. Ze keken wat raar op hun neus toen deze middag het kalf al gebraden en wel werd afgeleverd, nog wel helemaal compleet, op een soort draagbaar van bamboe. Verder waren er verschillende schalen met Thaise gerechten, allemaal even lekker.
Aangezien de mensen hier altijd vrij vroeg in bed kruipen, duurde het buffet ook niet zo lang en kon ik jullie toch nog even verslag uitbrengen.
En jullie thuis? Allemaal de buikjes rondgegeten??

Prettige Kerstdagen.

Een ritje met de motorbike levert altijd weer verrassingen op. Vandaag hebben we een tocht gemaakt ten oosten van Chg Mai. Daar waar veel handycraftshops zijn en natuurlijk ook de mensen die het vervaardigen. We hebben gezien hoe de beroemde Chg Mai parasols van bamboe gemaakt worden, het weefproces van zijde, de decoratieve schilderkunst van bloemen, draken en noem maar op. En natuurlijk was er ook een flinke verkoopruimte van deze en andere spullen.
De parasols worden beplakt met een speciaal papier en daarna gelakt zodat het waterafstotend wordt en vervolgens beschilderd in alle denkbare motieven, parasols met een diameter van zeg 15 cm. tot enorme dingen van 3 meter en meer.
Verder wat getourd over de binnenwegen en tenslotte nog een Wat bezocht in de bergen.
Verder ben ik klaar voor de Kerst, heb me een nieuw cashmir costuum laten aanmeten bij een kleermaker (voor een prijs waarvoor je zelfs bij C&A nog niets hebt). Els houdt er niet zo van (heel voorzichtig gezegd) maar niettemin hebben we morgenavond een Kerstdiner bij het Guesthouse, een invitatie voor alle gasten! Verder gaat het leven gewoon door hier morgen en zal er niets te merken zijn van de Kerst, scholen zijn open, de winkels, kortom: een gewone dag. Maar morgen dus geen nieuw bericht!

Conditie...

Als we zo doorgaan, komen we in februari terug met een ijzersterke conditie! Gisteren een paar heftige wandelingen gedaan en vandaag gezwommen (Willem zit al op 30 banen, ikzelf op 24, per dag dan, nog niet achter elkaar...).
Die tocht van gisteren was weer zo schitterend, in de Mae Sa vallei, we ontdekken er steeds meer mooie plekjes. Eerst waren we niet echt van plan om naar het Arboretum te gaan, vanaf de weg gezien leek het een erg stijf aangelegd park. Ik had nog zoiets van: nou ja, een Arboretum hebben in we in Kalmthout ook, dus wat zou ik hier... Maar goed dat we toch naar binnen gegaan zijn, het was effe wat anders dan Kalmthout! Een heel groot park, helemaal tegen de bergwand aangelegd, met veel verschillende onderdelen. Ik denk dat we er nog wel eens teruggaan, we hebben nog niet de helft gezien.
En ook ons zelf ontdekte olifantenpad eerder op de dag was heel erg de moeite waard. Al lopend kwamen we nog bij een soort vakantiehuisje dat midden in de rimboe lag, helemaal leeg en blijkbaar al lang verlaten, want het pad er naar toe was zowat dichtgegroeid. Voor ons weer een van de vele onbegrijpelijke dingen hier, een mooi huisje op een schitterende plek, midden in de natuur, en dat laten ze dan zo maar verkrotten. Iets verderop stond er nog een, maar dat konden we al helemaal niet meer bereiken, alles dichtgegroeid. Overigens hebben we daar de ultieme Kerstfoto gemaakt: van een reusachtige Kerstster, die in Europa nu overal in de vensterbanken staat, maar hier bijna de afmetingen van een boom heeft.
Vandaag is het de dag van de verkiezingen, we proberen het een beetje te volgen via de Bangkok Post, maar gemakkelijk is dat niet. We hebben wel begrepen dat de uitslag bepalend zal zijn voor het handhaven van de democratie. De koning heeft eerder deze week een oproep gedaan om de eenheid in het land te bewaren (komt dit niet een beetje bekend voor...?) Verder hebben we er niet veel van gemerkt.

De tuin van Queen Sirikit

Vandaag weer een hete dag en hebben we dus de stad ontvlucht op de motorbike. Een 25 Km naar het noorden gereden, naar Mae Rim en vandaar de bergen in waar nog wat verkoeling te vinden is. Even geshopt bij een exportzaak voor allerlei handgemaakte thai artikelen zoals tapijten en vooral zijde! Els zocht wat lapjes zijde en is daar tendele in geslaagd. Maar denk niet dat het hier erg goedkoop is: de mooie handgeweven stof met ingeweven patronen kosten hier ook aanzienlijk al zal het een fractie zijn van de europeese prijs.
Bij een leuk restaurantje bij een - ja alweer - een waterval gegeten en na de lunch wat gelopen op een olifantenpad in de bergen. Onmiskenbaar, want het pad lag vol met olifantenhopen! Maar we zijn ze gelukkig niet tegengekomen op het smalle pad.
Tenslotte hebben we de botanische tuin van Koningin Sirikit bezocht. Was te vermoeiend om 'm helemaal te doen (veel klimmen op de stijle wegen) maar wat we gezien hebben was inderdaad schitterend. Ik was echt geimponeerd door de grote verscheidenheid aan palmen, veelal met de prachtigste bladvormen. Daarna weer terug-getuft en m'n Singha-tje op de kamer in het guesthouse gedronken, want vanavond en morgen is er geen bier en ander alcohol te krijgen op de terrassen en cafe's vanwege de verkiezingen morgen!

Hitte & verkoeling.

Na het verrukkelijke dagje in de Doi Inthanon van gisteren, waar het in de bergen heerlijk 'koel' was, zijn we vandaag in Chg Mai gebleven. Maar de temperaturen zijn de afgelopen dagen opgelopen tot 34 graden, behoorlijk warm dus. Maar je hoort ons niet klagen hoor! Maar was wel een temperatuurtje om de verkoeling in het zwembad op te zoeken en dat hebben we gedaan: het Chiang Mai Land Sportcomplex heeft een zwembad van olympische afmetingen plus kinderbad, ligstoelen, resto etc. dus daar konden we weer wat bijkomen van de stadse hitte. En.... 20 baantjes gezwommen!
Intussen is er een kerstboom in het guesthouse gekomen en natuurlijk ook elders (tot groot ongenoegen van Els) maar verder merken we er niet zoveel van: nog niemand met een kalkoen de supermarkt of poelier zien verlaten evenmin andere gektes. Wel noemen de thai dezer dagen het 'gift-season', maar dat is slechts een commerciele kreet.
Niettemin iedereen bedankt voor de Kerstgroeten en voor jullie allemaal: fijne dagen!

Doi Inthanon

Voor vandaag hadden we een uitstap geboekt naar de Doi Inthanon, het Nationaal Park met daarin de hoogste top van Thailand.
Om kwart over acht (oef, wel vroeg!) werden we door het minibusje opgepikt bij ons guesthouse, vervolgens nog langs een paar andere adresjes totdat het gezelschap compleet was: een familie uit Bahrein, een stel uit Oostenrijk, een familie uit Bangkok en wij. Dan de rit naar het park in een comfortabel busje, ongeveer een uur rijden. De eerste stop na de ingang van het park was.... ja hoor, alweer een waterval: de Wachirathan. Ja, wat zal ik daar nog over zeggen zonder vervelend te worden: het was weer prachtig, wat een mooi natuurgebied! Het was wel een grote waterval, waarvan wordt gezegd dat op sommige tijdstippen de zon erin te zien is als een rode bal, maar dus niet toen wij er waren.
De tweede stop bracht ons helemaal naar de top, zoals gezegd de hoogste in Thailand: 2565 meter. Onderweg hadden we al prachtige uitzichten gehad, maar... de top was helemaal begroeid en we zagen dus niets anders dan bomen en struiken. Raar hoor, als je een uitzicht verwacht over de bergen... Terug bij de parking ontdekten we dat daar een 'nature trail' liep, dus kregen we van onze gids een kwartiertje extra tijd om een stukje van die wandeling te doen. En dat is dan natuurlijk jammer, want daar hadden we wel wat langer over willen doen. Maar dat is de consequentie van zo'n groepsgebeuren, je zit natuurlijk wel vast aan het programma.
De derde stop bracht ons naar twee pagoda's. Die twee zijn gebouwd als eerbetoon aan de koning, toen die 60 jaar werd. De ene pagode is dan ook 60 meter hoog, de tweede (voor de koningin) 55 meter hoog. Prachtige bouwwerken, helemaal in marmer uitgevoerd, met in de Konings-pagode een relikwie van Boeddha (een paar haren geloof ik). Daar hadden we gelukkig wel meer uitzicht op de omringende bergen, al was het niet helemaal helder.
De vierde stop: lunchtijd! We kregen een fantastische maaltijd voorgezet van twee soorten soep, twee verschillende soorten curry's met rijst, een schotel groenten en een schotel met gebakken vismoten. Fruit en koffie/thee als dessert. Gelukkig hadden we grote honger, want het was meer dan genoeg!
Na de lunch reden we verder naar een 'royal project'. Zoals we al eerder hebben geschreven, wordt de koning hier op handen gedragen en vandaag hebben we een voorbeeld kunnen zien van wat die man voor zijn land doet. In het gebied waar we nu doorheen trokken, werd vroeger voornamelijk opium verbouwd. De koning heeft zich daar (terecht) zorgen over gemaakt en heeft er een landbouwkundig project gestart. Op die hoogte zijn de temperaturen te vergelijken met Zuid-Europese temperaturen, en ze zijn daar nu allerlei gewassen aan het uitproberen, die vroeger in dit land niet voorkwamen. De beste oogsten zijn bestemd voor de export, de mindere worden op de plaatselijke markten verkocht. Hierdoor heeft de plaatselijke bevolking werk gekregen en zijn ze verzekerd van een inkomen, waardoor de opiumteelt geen noodzaak meer voor hen is.
Het was echt een stukje paradijs daar. Overal in de bergen rondom zie je een velden vol met een soort kassen (serre's), alleen overdekt, niet gesloten zoals bij ons. Maar we zijn ook nog wat verder gegaan. Het aangelegde pad doorheen het project hield op een gegeven moment op, maar we ontdekten dat er een klein paadje verder liep. Dus ja, wij niet te houden natuurlijk, verder die berg op. Het werd steeds woester, maar we zijn nog een heel stuk hoger gekomen tot... aan... jawel, nog een waterval, haha. Ik geloof dat we door deze individuele actie nog een stuk uitleg hebben gemist van de gids, die we ergens beneden weer tegenkwamen, maar onze burgerlijke ongehoorzaamheid was alleszins de moeite waard geweest!
De laatste stop van deze dag bracht ons bij een van de bergdorpen: de Karen stam. Ja, wat zal ik ervan zeggen, het wordt aangekondigd als een bezoek aan de stam, zodat we kunnen zien hoe de mensen er leven en werken. Nu, we zagen wel een paar vrouwtjes ijverig zitten weven, toen we aankwamen, en later in een soort toonzaal ook nog, maar dat was het dan ook. Ze maken er overigens wel prachtige produkten, alles van geweven katoen, met ingeweven motieven. Ook dit valt onder de projecten van de koning. Doordat er nu toeristen naar die mensen komen, is hun levensstandaard er flink op vooruit gegaan, wat ook goed te zien was aan de nieuwe huizen die er naast de bestaande bamboehutjes gebouwd worden.
Daarna weer terug naar de stad, waar de hitte als een warme deken over ons heen viel toen we uitstapten. Boven waren de temperaturen heerlijk, dus het was even omschakelen.
Al met al was het een geweldige dag, we hebben weer veel gezien en geleerd en we konden nog eens wat bergen op en neer rennen...

Tropisch dagje.

Na alle inspanningen van de cursus was het vandaag dus welverdiend uitrusten. Het was echt hard werken, maar ik ben heel blij dat ik het gedaan heb en natuurlijk apetrots op m'n diploma.
Vandaag was het weer net zo'n warme dag als de afgelopen dagen, of zelfs nog warmer (rond de 35 graden), dus kan ik jullie echt niet zoveels spannends melden, we hebben gewoon lekker de verkoeling gezocht in en bij het zwembad. Verdorie toch, Willem ligt twee baantjes op me voor, hij heeft er vandaag 12 gedaan, ik maar 10, maar ja, ik had dan ook zware dagen achter de rug, haha. Bij een echt tropisch dagje paste een echt tropisch drankje: we waren al zo lang van plan om eens verse kokosnoot te proberen, en kijk naar de foto: het was zalig!
Toch nog 1 'spannende' gebeurtenis: Willem heeft zich vanmorgen een maatpak (zoiets voor bruiloften en begrafenissen) laten aanmeten bij een van de vele kleermakers hier. Ik kan vast verklappen dat het donkerblauw met een fijn streepje is geworden, maar over het model kan ik geen zinnig woord zeggen, heb ik absoluut geen verstand van!
Morgen gaan we een hele dag op tour: naar de Doi Inthanon, een nationaal park waarin zich de hoogste top van Thailand bevindt (2500 meter ongeveer).

Els cum laude geslaagd!!

Jahoor, Els is geslaagd voor de thai-massage cursus en kent nu de regels van de kunst van de Wat Pho Massages van Bangkok. En dat staat voor heilzame en ontspannende massage. Dus belgische en andere vrienden: in Wuustwezel over enige tijd een uitstekend adres voor alle spierpijnen, spanningen en noem maar op.
Vanavond hebben we het behaalde resultaat gevierd met en lekkere fles Bordeaux bij ons maal. Gefeliciteerd!
Ikzelf heb de dag doorgebracht met wat boodschapjes en... de kapper!
Na enig zoeken in de buurt van de markt vond ik een kapperswinkel. Twee oudere mannen stonden te scheren en te knippen, dus ik naar binnen. Al snel kwam er een niet al te slank klein thai vrouwtje aan, 1.50 cm ongeveer, en zij zou mij gaan knippen. Sprak geen woord engels, maar ze begreep de bedoeling. Ik ging zitten op zo'n soort hoge troon en zat me af te vragen waar het trapje was zodat de kapster bij mijn hoofd kon. Bezweet als ik was werd ik gedept in de talkpoeder en omhangen met allerlei lappen. Toen kwam het roestige gereedschap aan de beurt en begon ze m'n achterhoofd te knippen, met de handen omhoog kon ze daar nog net bij. De zijkant was wat moeilijker, maar - ik zal het poetisch omschrijven - het vrouwtje poseerde haar gemoed, minstens model D, op mijn arm en boog zover voorover dat ze inderdaad bij mijn hoofd kon.
Nou, laat ik niet teveel in details gaan over zo'n delicate gebeurtenis als je haar knippen, maar je zult begrijpen dat ik zeer tevreden was over de behandeling. Dat ik er nu als een ontsnapte gedetineerde bijloop kan daar niets meer aan afdoen!
De dag was dus goed begonnen, maar tot verdere activiteiten is het niet meer gekomen: ik wijt dat aan de erg warme dag van vandaag!

Effe rust..

Ja, daar was ik wel aan toe, een dagje rust na die twee dagen cursus! Dat was hard werken, amai! Zoals Willem al vertelde, was ik 's avonds echt helemaal uitgeteld, en spierpijn dat ik had! Het is wel heel leuk om te doen, en ik steek er veel van op, maar het echte werk kan natuurlijk pas beginnen nadat ik heeeeel veeel heb kunnen oefenen, dus kandidaat-slachtoffers kunnen zich vanaf nu aanmelden....
Het is een prive-cursus, dus met 1 lesgeefster voor 1 cursist. Oi (zo heet ze) begint met een gedeelte voor te doen op mijn lijf, dan nemen we de cursusstof door in het boek en kan ik het behandelde gedeelte op haar proberen toe te passen. De eerste keer geeft ze dan nog aanwijzingen over de volgorde en zo, maar aan het eind van de dag moet ik het zelf doen, wel met het cursusboek onder handbereik. Op dat moment geeft Oi alleen nog aanwijzingen als er iets niet helemaal goed gaat. Het is een cursus volgens de methode van de Bangkokse Wat Po, dat wil zeggen dat er ook veel stretching in voor komt. Dat gedeelte is fysiek erg zwaar, je werkt dan met handen en knieen en ellebogen en voeten. Maar je kunt een behandeling van een uur ook zelf samenstellen uit de verschillende onderdelen, dus je bijvoorbeeld meer op massage richten. Wat ik zelf al een paar keer aan massages had gehad, was eigenlijk erg deugddoend voor de spieren, zonder dat er stretching aan te pas is gekomen. Goed, morgen zal ik weten te vertellen of ik het diploma in m'n zak heb, nog een dagje hard werken.
Vandaag dus de welverdiende rustdag: we hebben weer een motorfiets gehuurd en aangezien Willem altijd rijdt, hoef ik alleen maar achterop te zitten en om me heen te kijken. Willem doet dat trouwens heel goed, had ik dat al eens gezegd? Het gaat steeds soepeler in het drukke verkeer en hij is net een gps, weet (bijna) altijd de weg. Vandaag zijn we naar het zwembad gereden, waar Willem eerder al eens in z'n eentje was gaan verkennen. Wat zalig, zo'n groot zwembad in plaats van het kleine badje bij het guesthouse, nu kunnen we met trots zeggen dat we onze 10 baantjes vandaag weer gezwommen hebben. Het water is er ook wat meer opgewarmd en er staan ligstoelen rondom. Gelukkig ook voldoende schaduw, want het is hier de laatste dagen weer knap warm. Net als tijdens onze vorige reis is het ook nu weer te warm voor de tijd van het jaar, normaal zou het hier in het noorden zo'n 25-27 graden moeten zijn, zoals we in de eerste weken ook hadden, maar nu zitten we constant in 33 graden!

Tochtje op de motorbike

Vandaag voor Els de tweede dag van de massagecursus. Evenals gisteren weer helemaal versleten, maar morgen zal ze wel weer aan het clavier zitten, want dan heeft ze een vrije dag.
Zelf heb ik een tochtje gemaakt langs de Pingriver, vanaf Chg Mai tot een kilometer of 25, 30 naar het zuiden, stroomafwaarts. Had een motorbike gehaald en hoewel het hier een 24/24 7/7 maatschappij is, is het toch beduidend rustiger op de highway. En langs de Ping erg rustig, lekker om te touren. Er staan veel prachtige authentieke teakhouten huizen, natuurlijk in thai-stijl, maar ook schitterende, grote, huizen van Thai die kennelijk goed geboerd hebben, vaak enorme villa's.
Het gebied is ook voornamelijk een tuinbouw-gebied maar ook veel boomgaarden. En zo op de motorbike langs de rivier, waar de vissers tot borsthoogte in het water lopen, de stuwen, de kweekvijvers voor de vis en aan de oevers de palmen, de bananenplanten, oude typisch tropische bomen, prachtig. En in luchtige kleding op de motorbike, polo en korte broek, en nog warm bij een km. of 40 p/u. Overigens is het een bike met een 125 cc motor, dus op de highway rijd ik 70-80 met het ding. Die highway is ook leuk, je gaat met die fiets over fly-overs en door viaducten, je hebt dezelfde rechten als auto's. Even wennen dus dat het niet de Puch is, die ik 40 jaar geleden had!
De foto's van deze dag zijn zo wat momentopnamen, van wat Wats en alles wat ik de moeite waard vond.
PS Het bierprobleem is toch niet zo strikt als het zou moeten zijn. Bij de 7-eleven, de grootste keten in Thailand is de koelkast afgeplakt en kan je geen bier kopen. Maar we hebben een ander kruideniertje gevonden waar het wel verkrijgbaar: ze pakken de fles gewoon in een krant en krijg je je spullen in een tasje mee! Probleem opgelost.

Zomaar een leuk dagje.

Vandaag heeft Els de eerste dag van haar massagecursus gehad (en nu dus volledig uitgeteld) en ik heb wat geshoppd en gezwommen. Geen bijzondere bezigheden, maar van het streetlife hier kan ik elke dag me weer verbazen en genieten. Zomaar wat lopen, je komt de leukste dingen tegen. Vanmorgen ook weer zoiets: in een vrij drukke straat zit midden op het smalle trottoir een thai zijn motorbike te repareren. In een grote cirkel omhem heen lagen bouten, schroeven, moeren, sleutels enz. en die hele motor lag uit elkaar. Niemand die daar van opkijkt. Even verderop een winkel/atelier voor luidsprekerkasten. Worden op straat gemaakt, met luidsprekers waarvan als je ze ziet al pijn in je oren krijgt! Dan zit er weer iemand op straat met een naaimachine, dingen te maken of te verstellen en tussendoor dus veel rokende barbequetjes van de mensen die worstjes, sate's, gebakken banaan enz. verkopen. Dan de winkels, allemaal zo propvol, dat je je afvraagt 'waar laten ze hun handselswaar!'
Vanmiddag naar een echt zwembad geweest. Bij het guesthouse is wel een badje, in de schaduw en na 3 uur geen zon meer. The public swimmingpool is buiten de city, ik wilde gaan lopen, maar veel te warm; dan neem je dus een tuktuk. Gewoonlijk staan er een stuk of 3 bij Starbuck, dus daarheen. Inderdaad, maar de chauffeurs van de eerste 2 lagen zo ongeveer in coma, de derde werd net wakker: swimmingpool ChgMailand road, please. Moest 100 Baht kosten. Oh nee, 50! De andere chauffeurs werden ook wakker en begonnen mee te doen. Ze zakten tot 60 Bath en een verhaal over de dure brandstof enzo. Ik zei dat ik wel ging lopen en ging weg. Om het hardst stonden ze toen te roepen dat het OK was, maar ik was de weg al overgestoken. Heel even later stopte een tuktuk naast me op de weg: jawel een van die chauffeurs: fifty is good. Dus ingestapt en pijlsnel naar het zwembad. Het blijft een leuke sport!
Het zwembad is ook een leuke en verfrissende ervaring, maar dat voor de volgende keer.

De cultuur respecteren??

Vanavond begon Willem een zin: tja, we moeten de cultuur respecteren, maar.... En ik vulde aan: .... soms hebben we er wel wat moeite mee!
Wat is het geval? De 23e december is het hier verkiezingsdag en we hadden toevallig deze week al ergens gehoord dat er dan de hele dag geen alcohol verkrijgbaar is, niet in de horecazaken, ook niet in de winkels. Volgens onze zegsman zou dat zijn omdat er nogal veel Thaise mensen ver van hun dorpen werken en wonen en die zouden om te kunnen stemmen terug moeten naar hun dorp. En dan willen ze waarschijnlijk graag dat de mensen nuchter blijven, of zoiets. Maar aangezien de mensen niet verplicht zijn te stemmen, gaat er bijna niemand die reis maken.. Of dit de juiste versie van het verhaal is, dat weet ik natuurlijk niet.
Vanmiddag waren we na het zwemmen nog een uurtje gaan stappen, weer een nieuw wijkje gaan ontdekken van de stad, wat iedere keer verrassend is. Maar het laatste stukje begon Willem ineens haast te krijgen, want.. het was zo langzamerhand wel Singhatijd aan het worden. Met andere woorden, die liep te snakken naar een goeie pint. Precies om 6 uur ploften we neer op het terras van onze stamkroeg, Willem maakte het alom bekende gebaar van: 'geef mij maar een grote pint', en tot onze grote frustratie kregen we te horen dat om 6 uur het alcoholverbod ingegaan was, omdat het blijkbaar morgen voorverkiezingsdag is!! En dat duurt dan 54 uur, dus dat wordt afzien, haha.
Over die verkiezingen las ik een van de dagen in de Bangkok Post nog een leuk berichtje: het schijnt hier een oude gewoonte te zijn, dat de kandidaten voor de verkiezingen 'stemmen kopen', letterlijk door de mensen geld toe te stoppen. Dat is nu sinds kort verboden, maar een van de kandidaten had er iets op gevonden: die verzekert zich van de stemmen van oudere mannelijke kiezers door hen van Viagra te voorzien!
Vanmorgen ben ik m'n nieuwe bril gaan ophalen. Ik was in Belgie al bij de oogarts geweest, had nieuwe glazen nodig en had het voorschrift mee naar hier genomen. Weer een leuke besparing, van meer dan de helft! En nee, ik heb nog geen foto voor jullie, want m'n haar zat niet goed....
Morgen... begin ik aan een driedaagse cursus traditionele Thaise massage!

Watervallen, watervallen en.... watervallen!

Vandaag weer een motorbike gehuurd en erop uit getrokken. Naar een National Park, bij Mae Rim, een km. of 30 vanaf Chg Mai. We hadden begin van de week daar al voor de poort gestaan, maar hadden toen onvoldoende tijd voor een bezoek.
Het National Park Mea Sa ligt langs een prachtige, niet drukke weg, dus was het al een plezier erheen te gaan. In het park zijn 10, ja tien watervallen. En ondanks dat de regentijd voorbij is, toch nog een flinke stroom, die van de rotsen dendert. Langs de rivier is een pad omhoog en als je eindelijk bij de tiende bent, hebt je een kilometer gelopen over redelijk goed begaanbare, maar soms steile paden en heb je genoten van alle soorten watervallen. Bekijk de foto's en je zult het kunnen beamen, hoewel, je moet het eigenlijk 'beleefd' hebben.
In de middag hebben we het vervolg van de route gevolgd tot aan Samoeng. Viel niet mee, de weg ging steil omhoog, de motorbike kon het nauwelijks trekken, maar we zijn op de top van een berg gekomen met een fantastisch uitzich op de akkers en bossen van een tegenoverliggende berg. Wij reden aan de noordzijde van de berg en dat hebben we geweten: in de schaduw, op behoorlijke hoogte, het was er steenkoud! Maar ook wel wat stukjes in de zon, en kon je weer even opwarmen gelukkig. De natuur, ook in de bergen, is zo overweldigend mooi, zoveel -voor ons- vreemde bomen, de bloemenpracht, alles groeit en bloeit zo uitbundig.
Werd trouwens toch een hele rit om weer in Chg Mai te komen; de weg van tijd tot tijd erg bochtig of steil, zowel naar boven als naar beneden, dus opschieten konden we niet, maar genieten des te meer!

Virus....

Nee, dat virus zat gelukkig niet bij Willem of bij mij, maar wel in m'n fotocamera! We hadden het al eens eerder meegemaakt, maar dachten dat we bij dit internetcafe veilig zaten. Helaas, gisteren ging het weer mis. Vanmorgen dan maar bij de fotograaf langsgeweest, die via zijn computer het virusje er zo weer afhad. En alle foto's zijn bewaard gebleven, bovendien staan ze gelukkig ook allemaal al in ons fotoalbum.
De rest van de ochtend hebben we besteed aan nog wat kaartjes kopen en schrijven (op het heerlijke terraske van ons stamcafe), vanmiddag wat gezwommen en gelezen. En toen was het alweer 'Singha-tijd'.... Singha is het Thaise bier dat door Willem zeer gesmaakt wordt (ja Marcel, er is dus hier ook bier!) en zo tussen vijf en zes uur is het tijd voor een aperitiefje = Singhatijd. Voor mij is dat meestal een of andere fruitshake, die ze hier ook in allerlei soorten hebben, zalig!
Maar wat een problemen kan een overwinterend mens soms hebben, en wat een moeilijke beslissingen moeten we elke dag weer nemen: waar halen we deze namiddag onze Singha, en dan de volgende: waar eten we vanavond??? Gelukkig hebben we er nog nooit ruzie over gekregen, we raken het tot nu toe altijd wel eens...
Na het eten vertoeven we meestal een uurtje in ons internetcafe. Een grote ruimte met heerlijk luxe stoelen en.... zalige koffie. Zodra we er binnenstappen wordt onze koffie al klaargemaakt: voor Willem een capuccino caramel en voor mij een espresso. Ze werken hier met een soort internet-abonnementje, je koopt voor 100 bath (ongeveer 2 Euro)een kaartje waar je 5 uur mee aan de slag kunt. En... wat natuurlijk ook belangrijk is: een zeer snelle verbinding. Vandaar dat jullie bijna iedere dag wel iets van ons te lezen krijgen, het is echt geen vervelende opdracht om hier even te zitten. En we hebben inmiddels al zo veel positieve reacties gehad, dat we dat ook graag blijven doen!